Geboortetrauma

Iedereen draagt wel één of ander geboortetrauma mee. Gelukkig kunnen geboortetrauma’s op elke leeftijd nog behandeld worden. Hoe vroeger je erbij bent, hoe beter natuurlijk.

Wetenschappelijk onderzoek binnen de psychologie toont aan dat naast de eerste kinderjaren, ook de geboorte, het leven in de baarmoeder en zelfs de bevruchting een invloed hebben op het verdere leven. Het vormt als het ware een blauwdruk voor ons leven.

 

Alle ervaringen van de moeder, fysiek en/of emotioneel, beïnvloeden ook de baby in haar buik. En een geboorte op zich is een ingrijpende gebeurtenis, ongeacht of het een vlotte of moeilijke bevalling is geweest. Het gaat om de beleving van het (ongeboren) kind. Wat voor de moeder als positief werd ervaren, kan voor het kind mogelijks toch anders geweest zijn.

Wanneer geboortetrauma’s niet behandeld worden, kunnen er allerlei klachten ontstaan, zowel lichamelijk, emotioneel als mentaal. En dit kan zich als baby, in de kindertijd of zelfs nog ver in de volwassen leeftijd gaan uiten. 

Factoren die een invloed hebben:

  • Tijdens conceptie: gewenste of niet gewenst, IVF/ ICSI, ...
  • Tijdens de zwangerschap: langdurige fysieke of emotionele stress, angstgevoelens, traumatische ervaringen bij de moeder, ziekte, operatie, ongeval, meerlingzwangerschap, lost twin, toxisch (medicatie, drugs, alcohol,…), ...
  • Tijdens de bevalling: langdurige of juist heel snelle arbeid/bevalling, afwijkende ligging (stuit, sterrekijker, aangezichtsligging), navelstrengomstrengeling, vroeggeboorte, tang of vacuum, meeduwen op de buik van de moeder, keizersnede, inleiding, epidurale verdoving, medicatie om de weeën op te wekken of te versterken, wanneer de moeder een negatief gevoel heeft rond de bevalling, …
  • Meteen na de bevalling: verbroken contact met moeder, verblijf op couveuse, stress, te snel doorknippen van de navelstreng, zuurstoftekort, ernstige geelzucht, …